Kopt piece de devan demarre mare

Natuurlijk heeft Clemens ook een geschiedenis bewaard van zijn door hemzelf als een wat ondergesneeuwd bestaan beschouwd, hetgeen natuurlijk iets is waar niemand het erg mee eens zal zijn, die wat meer persoonlijk  georiënteerd is en als zodanig een versterking kan vormen voor het betrekkelijke ego waarmee hij nog maar recentelijk zichzelf bewust is geworden. Bij het samenstellen van de hierboven gegeven diapositievenreeks met muziek was er een zekere terughoudendheid welke hem in het gareel hield om niet al te uitbundig te getuigen van een levensgevoel dat gezien de ernst der omstandigheden als enigszins misplaatst zou worden beschouwd. Overigens, dat heeft hij aangereikt ter verduidelijking, 'hangt het er wel eens van af waar ik mee bezig ben'. Vanuit deze geserreerdheid is een wat ingetogen slideshow opgeweld, waaraan hij in een bewerking de naam heeft gegeven van:

Copt piece de la demarre mare -



- een titel waarin hij laat doorklinken dat zijn getuigenis er eveneens bestaat ten aanzien van de Coptische christenen, en dat het terugtrekken van de zee waarvan op meerdere plaatsen in de schrift gesproken wordt, ons onderwerp vormt.//

Wij laten zien een foto van een kudde schapen en een herder op zijn ezel ergens in het heuvelland van Samaria te Israel, bron onbekend maar bereikt via National Geographic, het gaat hier om de omgeving van Ebatane, een voormalig Romeinse versterkte site op een strategische plaats waarvan nu nog slechts de puinen te bezichtigen zijn.





Wat het dan aangaat onze relatie met de Coptische christenen, deze vormen uiteraard geen etnisch georiënteerde minderheid in Egypte maar de verzameling ervan bestaat uit een aantal religieus gefundeerde groeperingen vergaderd rondom een min of meer gezamelijk overeenkomend en gedeeld christelijk principe.

In Egypte bestaan geen etnische groeperingen, waarvan hopelijk acte wordt opgenomen. De overtuigingen en de overlevering van de Coptische kerken zijn al erg oud en mede daarom zeer eerbiedwaardig.

Gustave Doré - de worsteling van Jacob met de engel/
- 1855 - romantische stijl -
- let op dat Jacob de herderstaf heeft laten vallen -
- het landschap op de achtergrond
doet denken aan een rivierdelta -

Ergens in de jaren negentig van de vorige eeuw heeft de Clem de eer genoten kennis te maken met een lidmaat van de Coptische kerken die gewoon een boek  zat te lezen in een huiskamerruimte van het Psychiatrisch Centrum Vogelenzang te Bennebroek. De nog zeer jonge man viel bepaad mij op door zijn uitzonderlijk evenwichtig gevormd gezicht waarin een grote vrede zich aan mij toonde die evenzeer ik deze in de mij toen bekende ogenshouw nam zichzelf goed wist te verdedigen. Ik heb het genoegen mogen smaken met een oprecht mens kennis gemaakt te hebben die in de werkelijkheid die mij toen omringde niet getuigde van een oordeel over mijn wat onbeholpen aandoende uitspraken inzake de gelijslachtige liefde waarmee uiteraard elke Egyptenaar wel enigszins bekend is maar die in de cultuur der Copten een heel andere waarde en betekenis kent. Althans, ik werd wat bevreemd aangekeken, mijn woorden werden ten enen male van de hand gewezen en verder bestond er een flauwe interesse voor wie deze persoon dan wel mocht zijn maar omdat ik mij daar zelf nauwelijks van bewust was is het tot een hartelijk gesprek met wederzijdse pogingen tot enige toenadering niet gekomen.

- davidim -
coat of arms

Omdat ik de man die ik  in die tijd heb onderhouden om te presenteren in kleinere gezelschappen niet meer behoef te erkennen als degene die ik ben, eerder als degene die ik in meerdere opzichten ben geweest, en ik mij uit die periode van mijn geschiedenis vooral de ten aanzien van de werkelijkheid grote onzekerheid pleeg te herinneren komt het mij nu als uiterst gunstig voor dat juist deze herinnering de eerste is die zich vanaf die linkeroever van de Nijl, waarmee ik uiteraard een interpretatie bedoel voor de wereld van de GGZ, aan ons vertoont.



- realiteit van de functie:



- In het begin van de volgende week zal ik een gesprek hebben met de huidige begeleider vanuit de organisatie van de Geestgronden , thans geheten ggz-Ingeest, maar m.b.t. die naam is het laatste woord nog niet gesproken.

een dier, zo is ons gebleken, is niet

zomaar een niet denkende organische individualiteit,

het dier kan ook een betekenis met zich dragen die de eeuwen kan trotseren,

bovendien kent elk dier een vorm van eigen wilsvermogen, het schaap

is te heten een zeer sociaal dier dat zich met de mens goed kan verzelvigen//

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

het moet wel heilig zijn, het leven van de mensen...

achter het hek

ararat

//Er deed zich altijd al iets merkwaardigs voor, in mijn leven, in het leven van anderen, en om het verhaal te doen heb ik alleen mijn eigen ervaring, mijn  indrukken en de herinnering aan wat anderen mij verteld hebben, doorgaans op hoge toon, tot mijn directe beschikking, maar misschien herkent de lezer er iets in dat op hem van toepassing is en hoef ik verder niets uit te leggen of te verklaren. Wat mij al jaren lang, misschien wel zolang ik leef, is opgevallen is iets, dat het beste onder woorden te brengen valt met de betiteling: toedichten, het is het beste woord dat ik kan vinden omdat het gaat om een verschijnsel tussen mensen onderling dat niet in directe zin is onder te brengen in zo'n enkel woord of definitie, maar in de psychologie noemt men dit verschijnsel, althans men wil dat daarmee aanduiden, met projectie, alles bij elkaar genomen gaat het erom dat iemand van een andere persoon denkt dat hij iets bedoelt, wil, aangeeft of anderszins met zich draagt als betekenis dat feitelijk slechts is wat die eerste persoon in hem ziet en dat is dan doorgaans alleen iets wat hij zelf denkt of zo voelt. Het gaat er dus, indien ik dit op mijzelf zou betrekken, om dat het een of ander denkbeeld, idee, gevoel of anderszins innerlijk gebeuren toegeschreven wordt aan een ander en dit dikwijls dan in negatieve zin, alsof men iemand van iets verdenkt. En al te dikwijls heeft dit verschijnsel iets te maken met een gevoelsmatige overweging, nog sterker, met een sexuele toewending, een sexueel motief of de gedachte daaraan.
Vanaf de avond dat ik nietsvermoedend de heer Godfried Bomans vroeg wat hij dacht of wat er door hem heen ging wanneer hij Sinterklaas was en hij mij scherp terecht wees als betrapte hij mij op een misdrijf is mij het verschijnsel zoals ik dat hierboven min of meer tracht te omschrijven opgevallen en heeft het mij achtervolgt. En dikwijls weet ik totaal niet wat mensen dan wel denken dat ik zou denken dat zij denken en zo voort, het zou wellicht meer in mijn voordeel zijn als ik bij tijd en wijle eens ja had gezegd maar zover ben ik niet gevorderd in het spel der diplomatie.

Related articles

• Hundreds of Pablo Picasso's personal photographs released
• Picturing the Subconscious
• On the scene of the Jerusalem synagogue attack ► Jerusalem synagogue attack: 'a stunned sense of shock...

hoe wij met U de bedoelingen zijn langsgegaan en zullen voortgaan

het gevecht

Een blog, belogue, te schrijven, gedurig aan zo'n digitale communicatie te werken, is niet hetzelfde als het schrijven van een roman, van een verhaal, het opstellen van een wetenschappelijk betoog, het schrijven van een politiek pamflet of het uitbrengen van een geloofsgetuigenis. Het openen van de digitale mogelijkheid een opeenvolging van posts te publiceren lijkt min of meer op het aangaan van een persoonlijke correspondentie of het houden van een aantal gesprekken met een virtuele partner, welke ik met een rustig gevoel in mijn geval mag verklaren tot een aantal leden van de met name Nederlandse samenleving en de publicatie van de inhoud van zo'n onderhoud of correspondentie in een verschijningswijze die voor het publiek toegankelijk is en waarvan ik de indruk heb, althans dat is mijn standpunt, dat aan iedereen de vrijheid wordt gelaten kennis te nemen van de inhoud van het geschrevene of niet en van die vrije keuze ben ik altijd uitgegaan. Zelfs mensen in mijn directe omgeving heb ik maar sporadisch ingelicht omtrent mijn bezigheden en dikwijls zijn diegenen die ik ontmoet in het geheel niet op de hoogte van wat mij in virtuele zin zo bezig houdt. Het is pas sinds kort dat ik in mijn gewone huiselijke verkeer een verband bemerk met waar het gesprek over gaat en waar ik mij zo op richt wanneer ik mijn werk doe. Want dat laatste staat voor mij vast: het is een werkzaamheid die ik verricht in een opdracht die mijn persoonlijke verantwoordelijkheid overstijgt watr het betreft doel en gezagsuitoefening. Ik heb de opdracht ooit aanvaard als een diplomatieke missie welke ik geacht werd uit te voeren in het kader van de algemene internetcommunicatie welke toen mondiaal zich voltrekt en niet verschoont was van depersonaliserende aspecten, ik koos in positieve zin voor het aanvaarden van de opdracht ook omdat er voor mij geen andere bezigheden op dat moment waren en ik zelf niet anders kon doen dan ja zeggen tegen de geest die op mij rustte. Ten dele was het de bewust bedoeling hierbij om orde aan te brengen in het digitale verkeer in de zin van een bevestiging dat deze nieuwe communicatie een geschenk is welke niet van de mensen alleen is uitgevonden maar die een transcendente oorsprong kent.

je komt er dan toe te verklaren: er valt niets meer aan toe te voegen/alternatief

Wij leefden in een gelukkig land met een lieve vorstin die heel verstandig is geweest om mij, Clemens, haar benodigdheden en goede gaven na te late want door haar werd ik opgeroepen te regeren in een tijd dat nog niemand ooit had gehoord van alles wta ons te wachten stond. Ik heb veel van haar geleerd. Wanneer ik haar naam zou noemen zou ik haar indachtenis onrecht doen want iedereen gaan denken dat ik er voordeel mee behaal en dat willen de mensen niet, van haar kant zou zij dit niet hebben gewild want zij vertegenwoordigde een bescheidenheid die iedereen in haar omgeving heeft verwonderd toen zij nog met ons was. Bovendien was het haar besluit dat de haar toekomende problemen voorgoed tot een oplossing waren gebracht. Indien zij zou weten hoever het thans met ons allen gesteld is zou zij slechts glimlachend het hoofd schudden en aarzelend na enig zwijgen vragen: 'en, Clemens, wat vindt jij er nu van, is het soms teveel gevraagd een beetje van het leed dat bij het leven hoort van de mensen te vragen? En in zou in mijn theekopje hebben gestaard naar de enkele blaadjes die erin rond dreven en geantwoord hebben: 'ik ben er wel blij mee dat ik nu erop vertrouwen kan dat de kassen met de suikerpeulen niet in andere handen zullen overgaan want daarom vroeg U mij wat ik er nu van vind. Mevrouw, mijn mening doet er in deze niet zo toe.'

Carlos Blaaker - paarden

feiten kun je soms beter niet zo onder ogen zien als ze voorgeven te zijn/de struis van Hartekamp ziet licht//...

Onze Politiek: feiten kun je beter niet onder ogen zien/de struis...: ....ampele ampullen in een pullover//marrante mare//

Dijon - Palais des Ducs de Bourgondie - terzijde -
- toch fijn je achtergrond thuisbezorgd te krijgen, hoef ik er vandaag weer niet op uit -

//de Ridders van het Gulden Vlies kennen een wisselend voorzitterschap//
- het zal mijn beurt zijn - zonder ketting - met mantel -

Ik heb altijd willen verkondigen: wanneer je op één zaak ja zegt dan antwoordt je op veel andere vragen met neen - er zijn natuurlijk wél die feiten die mij aangaan en die mijn wereld betreffen, zo men wil mijn interesse hebben// het is volgens mij een behoorlijk antwoord indien ik mij zoveel mogelijk onnut opstel, dat zal de gemoederen tot bedaren brengen want daaraan is iedereen gewend// echt opzienbarend zullen mijn bevindingen wel nimmer worden behalve voor de Scientific American maar die gaat ervan uit dat de wereld éénmaal op zal houden te bestaan//daar ben ik met redenen het niet mee eens//

- is dit een toekomstbeeld of een
waarschuwing ten adresse van
Hollandse heethoofderigheid _
het is bekend dat wie snel op zijn kont
terecht wil komen op 5 mogelijk een
plaatsje achter de kachel kan bekomen// 

  -----dan willen de mensen mij nog vertellen: waar wacht je eigenlijk op? 


Zegt U dat ook aan Uw huisarts wanneer U in de wachtkamer zit?