![]() |
| achter het hek |
![]() |
| ararat |
//Er deed zich altijd al iets merkwaardigs voor, in mijn leven, in het leven van anderen, en om het verhaal te doen heb ik alleen mijn eigen ervaring, mijn indrukken en de herinnering aan wat anderen mij verteld hebben, doorgaans op hoge toon, tot mijn directe beschikking, maar misschien herkent de lezer er iets in dat op hem van toepassing is en hoef ik verder niets uit te leggen of te verklaren. Wat mij al jaren lang, misschien wel zolang ik leef, is opgevallen is iets, dat het beste onder woorden te brengen valt met de betiteling: toedichten, het is het beste woord dat ik kan vinden omdat het gaat om een verschijnsel tussen mensen onderling dat niet in directe zin is onder te brengen in zo'n enkel woord of definitie, maar in de psychologie noemt men dit verschijnsel, althans men wil dat daarmee aanduiden, met projectie, alles bij elkaar genomen gaat het erom dat iemand van een andere persoon denkt dat hij iets bedoelt, wil, aangeeft of anderszins met zich draagt als betekenis dat feitelijk slechts is wat die eerste persoon in hem ziet en dat is dan doorgaans alleen iets wat hij zelf denkt of zo voelt. Het gaat er dus, indien ik dit op mijzelf zou betrekken, om dat het een of ander denkbeeld, idee, gevoel of anderszins innerlijk gebeuren toegeschreven wordt aan een ander en dit dikwijls dan in negatieve zin, alsof men iemand van iets verdenkt. En al te dikwijls heeft dit verschijnsel iets te maken met een gevoelsmatige overweging, nog sterker, met een sexuele toewending, een sexueel motief of de gedachte daaraan.
Vanaf de avond dat ik nietsvermoedend de heer Godfried Bomans vroeg wat hij dacht of wat er door hem heen ging wanneer hij Sinterklaas was en hij mij scherp terecht wees als betrapte hij mij op een misdrijf is mij het verschijnsel zoals ik dat hierboven min of meer tracht te omschrijven opgevallen en heeft het mij achtervolgt. En dikwijls weet ik totaal niet wat mensen dan wel denken dat ik zou denken dat zij denken en zo voort, het zou wellicht meer in mijn voordeel zijn als ik bij tijd en wijle eens ja had gezegd maar zover ben ik niet gevorderd in het spel der diplomatie.


























