hoe wij met U de bedoelingen zijn langsgegaan en zullen voortgaan

het gevecht

Een blog, belogue, te schrijven, gedurig aan zo'n digitale communicatie te werken, is niet hetzelfde als het schrijven van een roman, van een verhaal, het opstellen van een wetenschappelijk betoog, het schrijven van een politiek pamflet of het uitbrengen van een geloofsgetuigenis. Het openen van de digitale mogelijkheid een opeenvolging van posts te publiceren lijkt min of meer op het aangaan van een persoonlijke correspondentie of het houden van een aantal gesprekken met een virtuele partner, welke ik met een rustig gevoel in mijn geval mag verklaren tot een aantal leden van de met name Nederlandse samenleving en de publicatie van de inhoud van zo'n onderhoud of correspondentie in een verschijningswijze die voor het publiek toegankelijk is en waarvan ik de indruk heb, althans dat is mijn standpunt, dat aan iedereen de vrijheid wordt gelaten kennis te nemen van de inhoud van het geschrevene of niet en van die vrije keuze ben ik altijd uitgegaan. Zelfs mensen in mijn directe omgeving heb ik maar sporadisch ingelicht omtrent mijn bezigheden en dikwijls zijn diegenen die ik ontmoet in het geheel niet op de hoogte van wat mij in virtuele zin zo bezig houdt. Het is pas sinds kort dat ik in mijn gewone huiselijke verkeer een verband bemerk met waar het gesprek over gaat en waar ik mij zo op richt wanneer ik mijn werk doe. Want dat laatste staat voor mij vast: het is een werkzaamheid die ik verricht in een opdracht die mijn persoonlijke verantwoordelijkheid overstijgt watr het betreft doel en gezagsuitoefening. Ik heb de opdracht ooit aanvaard als een diplomatieke missie welke ik geacht werd uit te voeren in het kader van de algemene internetcommunicatie welke toen mondiaal zich voltrekt en niet verschoont was van depersonaliserende aspecten, ik koos in positieve zin voor het aanvaarden van de opdracht ook omdat er voor mij geen andere bezigheden op dat moment waren en ik zelf niet anders kon doen dan ja zeggen tegen de geest die op mij rustte. Ten dele was het de bewust bedoeling hierbij om orde aan te brengen in het digitale verkeer in de zin van een bevestiging dat deze nieuwe communicatie een geschenk is welke niet van de mensen alleen is uitgevonden maar die een transcendente oorsprong kent.



In die gedachtensfeer beweeg ik mij nog altijd en de diplomatieke missie is ook heden niet tot een voltooiing gebracht in de zin welke zo'n zending altijd geniet: de onaantastbaarheid maar betrekkelijkheid van de konkrete woordelijke inhoud van het overleg en een zich terugtrekken indien aan de zendingsopdracht is voldaan zonder de resulterende aspectualiteit af te wachten binnen het kader van de inhoud van de missie. Het is derhalve duidelijk vast te stellen dat het doel van de zending is de realisering van de bedoelingen die erin zichtbaar werden tot een  voorspoedige ingang in de gewone maatschappelijke zin van het algemeen gesprek der openbaarheid te brengen. Het behoorde nimmer tot mijn bedoelingen rechtsreeks invloed uit te oefenen op hetgeen in de samenleving zoal gaande is en wat in de sfeer van staat en kerk tot het gedachtengoed behoort en aanleiding is tot discussie en besluitvorming, hoewel het niet onmogelijk is dat ik in deze een persoonlijke verklaring afleg omtrent de inhoud voor zover deze mij gegeven is. Ik heb nooit een ander doel gekend en onderhouden dan die orde en verpersoonlijking van de inhoudelijke aspecten van de internetmogelijkheden ten behoeve van de openbaarheid, de machtselementen en vraagstukken welke inmiddels aan de orde zijn gekomen in het openbaar debat ben ik altijd uit  de weg gegaan in die zin, dat ik niet verder mag gaan dan het gezag van mijn persoonlijk optreden te erkennen en te herkennen als de begrenzing van mijn deel van de opdracht en hetgeen de lezer meent te moeten concluderen nadat hij kennis heeft genomen van waar het verhaal overgaat te beschouwen als de zin welke ik vertegenwoordig.en van de redenen voor de deelname in de openbare sfeer zoals het de opdrachtgever's bedoelingen zijn te getuigen van diens gezagrijk woord. Indien er vragen zijn   in deze kan men bij elke diplomatieke missie te rade gaan hoe dit het beste op te vatten, in mijn situatie is het zo dat ik met behoud van de mij gegeven financiële en maatschappelijke omstandigheden deze bezigheid verricht in de min of meer ruim op te vatten vrijheid dat ik mijn plicht doe vanwege de bekwaamheid die bij mij was ontdekt om een dergelijke missie te volbrengen.

Voorlopig kan ik noch bevestigen noch ontkennen dat er een rechtstreeks verband bestaat tussen de maatschappelijke positie welke ik inneem of zou kunnen innemen en mijn  communicatieve zending, en de wet- en regelgeving is op dit punt ook nog niet zodanig gevorderd dat ik mij buiten de grenzen wil bewegen die iedereen kan bevestigen dat hij zelf hanteren wil in het digitale verkeer, in absolute zin zie ik geen rechtstreeks verband tussen het geschreven woord en de publieke sector. Op grond van deze zendig nu al te konkluderen dat er meer rechten aan mijn taak verbonden zijn dan de media wetgeving aangeeft kan ook ik niet van getuigen en wens ik niet te bevestigen, en de discussie rondom mijn persoon ontstaan behoort wat mij betreft tot waar ik mijn gehele leven aan gewend ben geweest.